Translate

on line

Συνολικές προβολές σελίδας

Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2017

Kάνετε δώρα πνευματικά όπως εικόνες και βιβλία που μιλούν για το θεό

Γεια σας φίλοι μου από καιρό ήθελα να γράψω για τα δώρα που προσφέρουμε σε αγαπημένους φίλους μας ή όταν πάμε κάπου μια επίσκεψη  .Συνήθως σκεφτόμαστε την εύκολη λύση να πάρουμε σε ένα γνωστό μας ή στην οικογένεια μας ένα δώρo  το οποίο θα είναι εμφανίσιμο είτε είναι ρούχο είτε είναι ένα αντικείμενο το οποίο θα διακοσμήσει έναν χώρο  αλλά όχι την ψυχή μας  και την καρδιάς μας. Με αφορμή μια επίσκεψη μου  στο νοσοκομείο είδα  ωραία δώρα που προσέφερε  μια κυρία σε ένα άνθρωπο που νοσηλεύονταν ,του έκανε μια εικόνα και ένα βιβλίο πνευματικό , μου έκανε εντύπωση  μεγάλη το πως αισθάνθηκε  όταν έπιασε την εικόνα και την φίλησε  είδα τον άνθρωπο να λάμπει ολόκληρος ενώ ήταν στο κρεβάτι του πόνου . Γνωρίζουμε, φιλη μου  ότι η προσκύνηση των εικόνων κατέχει μια πολύ σημαντική θέση στην παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας, και αυτό διότι η εικόνα δεν είναι μια απλή απεικόνιση, ούτε μια διακόσμηση, ούτε ακόμα μια εικονογράφηση της Αγίας Γραφής. Είναι κάτι περισσότερο: είναι ισότιμη προς το ευαγγελικό μήνυμα, είναι ένα λατρευτικό σκεύος, που συμμετέχει ολόκληρο στη λειτουργική ζωή. Έτσι εξηγείται η σπουδαιότητα, που η Εκκλησία αποδίδει στην απεικόνιση και όχι σε οποιανδήποτε αναπαράσταση, αλλά στη συγκεκριμένη απεικόνιση των ιερών εικόνων. Ο σημαντικός ρόλος της εικόνας φαίνεται φανερά στο πέρασμα της ιστορίας, Στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, αναφέρει ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, ο Κύριος,  δηλαδή ο ίδιος ο Θεός, που μίλησε στην Παλαιά Διαθήκη, τίμησε τους μαθητές Του και μαζί με εκείνους όλους αυτούς που ζουν κατά το παράδειγμά τους και ακολουθούν τα ίχνη τους:  «Υμών δε μακάριοι οι οφθαλμοί, ότι βλέπουσι, και τα ώτα υμων, ότι ακούουσιν• αμήν γαρ λέγω υμίν ότι πολλοί προφήται και δίκαιοι επεθύμησαν ιδείν ά βλέπετε, και ουκ είδον, και ακούσαι ά ακούετε, και ουκ ήκουσαν.» (Ματθ.13,16-17) Είναι φανερό πως, όταν ο Χριστός λέει στους μαθητές Του, ότι οι οφθαλμοί τους είναι μακάριοι, γιατί βλέπουν αυτό που βλέπουν και ακούνε  αυτό που ακούνε, αυτό αναφέρεται σε κάτι, που κανείς δεν είχε ποτέ δει ούτε ακούσει, γιατί οι άνθρωποι πάντοτε είχαν μάτια για να βλέπουν και αυτιά για να ακούνε. Τα λόγια αυτά του Χριστού δεν αναφέρονται ούτε στα θαύματά Του, διότι και οι παλαιοδιαθηκικοί προφήτες είχαν κάνει επίσης θαύματα. Τα λόγια αυτά θέλουν να πουν, ότι οι μαθητές έβλεπαν και άκουγαν άμεσα Εκείνον, που ανήγγειλαν οι προφήτες, τον σαρκωμένο Θεό. «Θεόν ουδείς εώρακε πώποτε», λέει ο ευαγγελιστής Ιωάννης,  «ο μονογενής υιός, ο ων εις τον κόλπον του Πατρός, εκείνος εξηγήσατο» (Ιωάν.,1,18).
 Φίλοι μου αναγνώστες Μέσα από τα πνευματικά  βιβλία ερχόμαστε σε επαφή με ό,τι σημαντικό έχει γίνει στο παρελθόν. Το βιβλίο είναι ένα παράθυρο στον κόσμο, αφού μέσω αυτού  καλλιέργουμαστε  και ηθικά και πνευματικά. Πιστεύω οτι Βοηθάει σημαντικά στην ολοκλήρωση της ανθρώπινης προσωπικότητας και ο άνθρωπος αποκτά πολύτιμες γνώσεις για την πορεία της ζωής του. για αυτο κάνετε δώρα πνευματικά όπως εικόνες και βιβλία που μιλούν για το θεό !!! 

Γράφει Ο Αλέξανδρος Μπαξεβάνης

Παρασκευή, 3 Μαρτίου 2017

Δεν σε ξέχασα Πνευματικέ μου Πατέρα

Φίλοι μου όταν φεύγει ένας  άνθρωπος και πηγαίνει στην άνω Ιερουσαλήμ ειδικά αν πρόκειται για έναν σεβαστό άνθρωπο  γράφονται πολλά πράγματα που ο καθένας μας έχει ζήσει μαζί του. Με αφορμή την σημερινή ήμερα με την Ά στάση των Χαιρετισμών ξαναθυμήθηκα τις στιγμές που έζησα με τον μακαριστό ηγούμενο Αγίων Πατέρων Πατήρ Αμβρόσιος που με έπαιρνε μαζί του στις ιερές ακολουθίες που τελούσε σε τρία μερί του νησιού τις Χίου. Ξεκινούσαμε  στις 2:30 μμ από την οικία του  και ανηφορίζαμε προς τον Άγιο Ταξιάρχη των Νενήτων όπου έκανε εκεί τη πρώτη ακολουθία όπου ξεκινούσε 3:00μμ -3:15μμ το αργότερο και τελείωνε περίπου 4:55 μμ και μετά κατηφοριάζαμαι  στην Αγία Ματρώνα στην πόλη τις Χίου .όπου έκανε και εκεί την δεύτερη ακολουθία των Χαιρετισμών άρχιζε 6:00μμ ,όταν τελείωνε κατά τις 7:30μμ πήγαινε με άλλο μέσο στο μοναστηράκι του στους Αγίους Πατέρες όπου και εκεί πάλι έκανε την ακολουθία των Χαιρετισμών  αυτό γίνονταν σε κάθε ακολουθία των Χαιρετισμών και την μεγάλη εβδομάδα αυτό το πρόγραμμα το έκανε καθημερινός Όλοι που τον ξέραμε λέγαμε  πως αντέχει γιατί δεν έπαυε να είναι ανθρώπινο σώμα. Ο μακαριστός σε όλο τον δρόμο μου έδινε συμβουλές για την ζωή μου. Αρκετές ήταν οι φόρες που μου έλεγε Πρόσεχε, γιατί θα συναντήσεις δυσκολίες στην ζωή σου άλλα πάντα να φέρνεις τον Θεό στο μυαλό σου και στην ζωή σου άλλο ένα που μου έλεγε είναι ότι τα καλά πράγματα τα καλά κόποις κτώνται δεν μπορούσα όμως να καταλάβω αυτή την στιγμή  το τι ηθελε να μου πει . Μεγαλώνοντας όμως όταν έκανα οικογένεια και απόκτησα και παιδάκι σε μια πολύ δύσκολη στιγμή τις ζωής μου  κατάλαβα τι ήθελε να πει   ήταν φίλοι μου η <<προσευχή>> που έκανα στον θεό ήταν τα αληθινά δάκρυα που έπεσαν από τα μάτια μου και έπεσαν κάτω στη γη και αμέσως έγινε καρπός και είδα την παρουσία του θεού να μας προστατεύει ,Όμως φίλοι μου αναγνώστες τώρα έχει φύγει από την ζωή και τα λόγια του έρχονται στο μυαλό μου παρακαλώ τον Θεό αλλά και εκείνον να μεσιτεύουν για τη προστασία όλου του κόσμου και τελευταία εμένα . Γέροντα μου δεν σε ξέχασα πάντα θα σε έχω στην καρδιά μου στο μυαλό μου  αν και στα πολύ λίγα χρόνια που σε γνώρισα 21 στον αριθμό κατάλαβα ότι τα λογία του Ευαγγελίου τα έκανες πράξη στην ζωή σου 
Γράφει το πνευματικό σου παιδί
Αλέξανδρος Μπαξεβάνης